Πόρτα στην επικοινωνία! (ή επικοινωνία στην πόρτα!)

Τα πιτσιρίκια μου έχουν τελευταία αναπτύξει μια νέα μέθοδο επικοινωνίας. Μία μέθοδο που θυμίζει τις social διαδρομές εμάς των μεγάλων, στο facebook ας πούμε, που αναρτούμε κάποιο μήνυμα στον τοίχο μας (πόσο μου τη δίνει αυτή η έκφραση), έτσι ώστε να είναι ορατή σε φίλους και γνωστούς.

Όχι, δεν έχουν ιδέα από facebook, twitter, κλπ, για να έχουν πάρει την ιδέα από εκεί. Απλώς τους προέκυψε. Η επικοινωνία τους αυτή βασίζεται σε μηνύματα - ζωγραφίες που αφήνουν έξω από την πόρτα του σπιτιού μας, ορατά από οποιονδήποτε φτάσει μέχρι αυτήν. Έτσι για παράδειγμα, μέρες που είναι τώρα, άφησαν τα γιορτινά τους μηνύματα.

02

και

04

Ναι, είμαστε πολύ φιλικοί με τους γείτονες.

Τελευταία όμως, ειδικά ο μικρός μου γιος έχει κι άλλες ανησυχίες. Ή μάλλον, μου στέλνει μηνύματα (για να τα δω μόλις επιστρέψω από τη δουλειά), που κάποιες φορές είναι δύσκολο να τα αποκρυπτογραφήσω. Όπως αυτό:

01

Εχτές με περίμενε και μια ευχάριστη έκπληξη!

03
Η εξώπορτά μας μάλλον έχει αναβαθμιστεί σε "τοίχο" κοινωνικής δικτύωσης κι επικοινωνίας! Ελπίζω να μην το διαβάσει αυτό το μήνυμα η σπιτονοικοκυρά μου και μου ζητήσει αύξηση!

Σοβαρές προτάσεις προς την κυβέρνηση.

Επειδή τις τελευταίες μέρες η κυβέρνηση δέχεται δριμεία κριτική για το έργο της, για τα μέτρα που παίρνει τα οποία είναι απαραίτητα όσο σκληρά κι αν φαίνονται, θέλω με τη σειρά μου κι εγώ να τη βοηθήσω στο έργο της.

Φοβούμενος ότι οι ιδέες της στερεύουν όσον αφορά για το τι μπορεί ακόμα να φορολογήσει, θα προτείνω διάφορα άλλα πράγματα / υπηρεσίες στις οποίες άνετα μπορεί να εφαρμόσει νέα τέλη, προκειμένου να βάλει κι άλλα ευρώ στο ταμείο του κράτους.

Εννοείται ότι προσθήκες στη λίστα αυτή είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτες. Το παν είναι να βοηθήσουμε την κυβέρνηση στο δύσκολο - ομολογουμένως - έργο της.

  • Τέλος δεύτερου παιδιού. Αν έχεις πάνω από ένα παιδί, πρέπει να πληρώσεις γιατί επιβαρύνεις το κράτος με υπηρεσίες που πρέπει να του προσφέρει (δωρεάν παιδεία ας πούμε). Βασιζόμενοι σε αλγοριθμική λογική, κάθε επόμενο παιδί θα πρέπει να φορολογείται το διπλάσιο του προηγούμενου.
  • Τέλος μπαλκονιού. Τα σπίτια που έχουν μπαλκόνι θα πρέπει να φορολογούνται γιατί καταλαμβάνουν χώρο στον οποίο θα μπορούσαν να υπάρχουν καλώδια της ΔΕΗ.
  • Τέλος τηλεόρασης (συσκευής). Ο έχων τηλεόραση θα πρέπει να φορολογείται γιατί αποκτά το δικαίωμα να ακούει αυτά που του λέει η κυβέρνηση (και κατά προέκταση το δικαίωμα να τσαντίζεται, να φωνάζει και να συλλαμβάνεται όταν διαμαρτύρεται). Ο έχων πάνω από μία συσκευή θα πρέπει με την προαναφερθείσα αλγοριθμική λογική να φορολογείται διπλάσια από την προηγούμενη γιατί εκτός από τους λόγους που είπα, είναι και μαζόχας.
  • Τέλος φραπεδιέρας. Ενώ κάλλιστα μπορεί κάποιος να φτιάξει χειροκίνητο φραπέ, κάνοντας παράλληλα εξάσκηση στην χαρακτηριστική κίνηση που μας χαρακτηρίζει ως λαό, επιλέγει τη μηχανική παρασκευή του συγκεκριμένου καφέ. Ας πρόσεχε.
  • Τέλος δεύτερου όρχεως. Αφορά προφανώς μόνο τους άντρες. Η κυβέρνηση θέλοντας να συνεχίσει το έργο της, μέσα σε όλα λέει και παχιά λόγια, όπως π.χ. ότι θα οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι υπεύθυνοι για τις υποκλοπές, τα ομόλογα, το Βατοπαίδι κλπ, με αποτέλεσμα ο αντρικός πληθυσμός να αισθάνεται ένα σαφέστατο πρήξιμο στη συγκεκριμένη περιοχή. Ένας όμως όρχις είναι αρκετός. Ο δεύτερος χρειάζεται στην κυβέρνηση (γιατί ο κόσμος λέει "τα αρχ...ια μου θα πάρουν πάλι") οπότε πρέπει να φορολογηθεί.
  • Τέλος ερωτικής φωλιάς. Έστω και αν η διαμονή σ'αυτήν είναι πρόσκαιρη, η φορολογία της κρίνεται απαραίτητη, με το εξής επιχείρημα: "Αν δεν θες να πληρώσεις, το λέμε στη γυναίκα σου. Τέλος."
  • Τέλος μόνιμης κατοικίας. Δεν είναι λογικό να φορολογείται μια εφήμερη κατοικία (στην οποία μένουμε κάποια χρόνια) και όχι ο τάφος ή το σκευοφυλάκιο στα οποία η διαμονή μας θα είναι παντοτινή. Εξαιρούνται αυτοί που επιλέγουν την καύση, ή οι αφορισμένοι από την εκκλησία που δε λιώνουν, για αποφυγή λοιμώξεων από τα χρήματα που θα έδιναν στο κράτος.
  • Τέλος ελληνικής γλώσσας. Όπως το παλιό κρασί, έτσι και η γλώσσα μας που είναι πολύ παλιά πρέπει επιτέλους να αρχίσει να φορολογείται. Θα εξαιρούνται οι ομιλώντες γκρίκλις, οι ομιλώντες ακατανοήτως (π.χ. πολιτικοί), οι ομιλώντες την παπαρολογίαν, μπουρδολογίαν και υποσχεσιολογίαν (π.χ. πολιτικοί), οι ομιλώντες την ψευδολογίαν (π.χ. πολιτικοί) και οι φάσκοντες και αντιφάσκοντες (π.χ. πολιτικοί).
  • Τέλος περπατήματος. Για όσους επιλέγουν να μετακινούνται με τα πόδια τους και όχι με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα πρέπει να υπάρξει ένα αντίτιμο γιατί αλλιώς το κράτος χάνει χρήματα λόγω αυτής της αναρχικής πράξης. Ελάφρυνση μπορεί να υπάρξει σε όσους επιλέγουν το κουτσό, γιατί χρησιμοποιούν ένα πόδι, αντί για δύο.
  • Τέλος μαλάκυνσης. Αφορά το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού, για την επί χρόνια διατήρησή του σε κατάσταση αυτισμού. Η φορολογία στη μαλάκυνση δεν αφορά στην αφύπνισή του αλλά στην περαιτέρω (και επ αόριστον) διατήρησή του στην κατάσταση αυτή.
  • Τέλος πάντων. Δηλαδή τα πάντα πρέπει να φορολογηθούν.

 

Η λίστα αυτή μπορεί να ανανεωθεί με προσθήκες για την καλύτερη και αποδοτικότερη διαχείριση του χρέους.

Παρακαλείσθε όπως μεταβιβάσατε τις προτάσεις στους αρμόδιους της κυβέρνησης για την άμεση ενεργοποίσή τους, πριν η κατάσταση ξεφύγει εντελώς.

 

Ευχαριστώ. 

Ναι, Όχι, Ναι, Όχι.

Κάποιος να μου εξηγήσει γιατί γίνονται ψηφοφορίες στη Βουλή. Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω.

Τα πράγματα είναι απλά: Πόσοι είμαστε εμείς; 155 π.χ. Όλοι οι υπόλοιποι πόσοι είναι; 145, εκτός αν κάποιος είναι τουαλέτα. ΟΚ, πέρασε το νομοσχέδιο. Το όποιο νομοσχέδιο.

Από τη στιγμή που όποιος διαφωνεί προς το υπό ψήφιση νομοσχέδιο αυτομάτως διαγράφεται, το ερώτημα δεν πρέπει να είναι "ποιος συμφωνεί και ποιος όχι", αλλά "είναι κανείς που επιθυμεί διαγραφή;"

Εμείς γεννήσαμε τη δημοκρατία. Εμείς τη σκοτώσαμε. Τουλάχιστον έχουμε το know-how. 

Καλημέρα Ελλαδιστάν.
Καληνύχτα Ελλαδιστάν. 

Πού ήσουν Αγανακτισμένε; Μπα;;;

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τις κριτικές του τύπου "πού ήσουν αγανακτισμένε, όταν ... ", όπως διάβασα στο άρθρο του Τάκη Μίχα, εδώ.

Δηλαδή με ποια λογική κατακρίνεις αυτούς που έχουν κατέβει στο Σύνταγμα και απαιτούν δικαιοσύνη; Με τη λογική ότι στο παρελθόν δεν είχαν κατέβει;
Ωραία! Δεν είχαν κατέβει. Τους κατακρίνεις για αυτό. Τώρα που κατέβηκαν πάλι τους κατακρίνεις;

Έχεις ακουστά την παροιμία "ο κόμπος έφτασε στο χτένι" ή όχι;

Το ότι στο παρελθόν κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε (κακώς, σίγουρα) για τίποτα από όλα αυτά τα στραβά που συνέβαιναν (και έφεραν τη χώρα εδώ που είναι τώρα), είναι κάτι που πρέπει να εμποδίσει κάποια στιγμή επιτέλους τον κόσμο να αντιδράσει;

Ακόμα και το ότι δεν μας ξύπνησαν οι Ισπανοί (όπως ψευδώς είχε διαδοθεί πρόσφατα), για μένα είναι θετικότατο (όπως είχα γράψει εδώ) ότι ένα μεγάλος μέρος του κόσμου ξύπνησε και κατέβηκε ΕΝΩΜΕΝΟ, χωρίς σημαίες πράσινες, μπλε, κόκκινες, χωρίς τους επαγγελματίες συνδικαλιστές να του υπαγορεύουν συνείδηση, ενωμένο και αγανακτισμένο.

Μην προσπαθείτε να ακυρώσετε την αγανάκτηση με χαζοεπιχειρήματα "γιατί δεν το έκανες τότε". Απαντήσεις σ'αυτό το γιατί μπορεί κανείς να βρει πολλές:

  • Γιατί ο κόσμος ήταν βολεμένος και ξεβολεύτηκε. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, γιατί ο κόσμος που συνάντησα εγώ στο Σύνταγμα δεν απαιτούσε να ξαναβολευτεί όπως νομίζετε. Απαιτούσε να ξεκαθαρίσει το τοπίο έτσι ώστε να μην φτάσουμε πάλι σε κατάσταση βολέματος χωρίς ουσία
  • Γιατί ο κόσμος ήταν αποβλακωμένος. Η τηλεόραση και τα παραδοσιακά μέσα έχουν παίξει το ρόλο τους περίφημα τις τελευταίες δεκαετίες
  • Γιατί ο κόσμος δεν γνώριζε, αυτά που κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να του πει, να τον ενημερώσει για το πόσο μεγάλη είναι η κατρακύλα της χώρας, η κατρακύλα του καθενός μας προσωπικά
  • Γιατί δεν τον αφήνανε να ξεσηκωθεί. Η κομματικοποίηση των πάντων, από το χώρο της εργασίας με τα συνδικαλιστικά, έως το χώρο της παιδείας με τις κομματικές νεολαίες (που πρόσφατα είδαμε και πώς προάγουν ακόμα και σήμερα τις ιδέες τους) έκανε ό,τι πέρναγε από το χέρι της για να έχει τον κόσμο πειθήνιο. Υποταγμένο και κοιμισμένο. Σαν να λέμε, τον κόσμο που δεν ξεσηκώνεται για όλα αυτά που λέτε τόσα χρόνια.

Αν λοιπόν λοιδωρείς την αγανάκτηση του κόσμου, τότε μάλλον είσαι μέρος του προβλήματος για το οποίο ο κόσμος έχει ξεσηκωθεί. Μπορεί και όχι. Άσε όμως την ιστορία να κρίνει...

Έξυπνος, όσο ένα αυτοκίνητο!

Χτες μαθαίναμε κάποια αγγλικά με τη Λήδα την ώρα του πρωινού.

Μου λέει λοιπόν:

- brother is...

Της λέω
- My brother is, ας πούμε handsome δηλαδή όμορφος!
- Πώς είναι το "άσχημος";
- Ugly, της λέω...
- ΕΕΕ! πετάγεται ο Φοίβος, δεν είμαι ugly!

Χαχαχα, γελάμε όλοι!

- Άλλο μπαμπά, μου λέει η Λήδα!
- Ωραία, θα σου πω κάτι που είναι εύκολο να το θυμάσαι. Smart, σαν το αυτοκίνητο!
- Τι σημαίνει αυτό μπαμπα;
- Έξυπνος!
- Εντάξει!

Μετά από λίγη ώρα, της ήρθε πάλι να μου πει στα αγγλικά αυτά που λέγαμε, οπότε μου λέει:

- Μπαμπά; My brother... is.... εεεεε......  jeep?

 

Κυριακή δουλεύοντας ή πώς δεν θα πεθάνουμε από την πείνα.

Κυριακή. Δουλεύω. Τα παιδιά βέβαια δεν καταλαβαίνουν από αυτά. Θέλουν να ασχοληθώ με αυτά και να κλείσω τον υπολογιστή.
Έλα όμως που δεν γίνεται. Οπότε κάνω ό,τι μπορώ, ενώ αυτά σχεδόν σκαρφαλώνουν πάνω μου. Να πατήσουν κανά κουμπάκι, να κάνουν καμμιά διαβολιά (πατώντας το Off switch για παράδειγμα) και άλλα τέτοια.

Κάποια στιγμή όμως κι εγώ δεν αντέχω, βάζω φωνή μπας και καταλάβουν, τίποτα. Άντε, λέω να τους δώσω να καταλάβουν με επιχειρήματα. Και η συζήτηση πάει κάπως έτσι:

- Φοίβο μου, πρέπει να δουλέψω, αλήθεια σου λέω!
- Μπαμπα, άσε με να κάτσω στα πόδια σου και δούλευε εσύ!
- Δεν μπορώ να δουλέψω όταν είσαι στα πόδια μου!
- Μη δουλέψεις!
- Αν δεν δουλέψω, δεν θα φέρω λεφτά στο σπίτι και δεν θα μπορούμε να πάρουμε φαγητό!

(πετάγεται η Λήδα)

- Κι αν δεν πάρουμε φαγητό Φοίβο, θα πεθάνουμε!
(Φοίβος) - Γιατί θα πεθάνουμε;
(Λήδα) - Από την πείνα ρε Φοίβο, δεν θα έχουμε φαγητό να φάμε!
(Φοίβος) - Δεν πεθαίνουμε, έχουμε τη σπανακόπιτα!!!

Ε.. τι να κάνω κι εγώ! Έκλεισα τον υπολογιστή, έφαγα τη σπανακόπιτα (μην πεθάνουμε από την πείνα). Και τώρα συνεχίζω.

Δις ιζ δε μπριφ.

Μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί οι μεγάλες εταιρίες (και καλά) όταν στέλνουν την ανάλυση του έργου το οποίο ζητάνε από τους κατασκευαστές να υλοποιήσουν (το λεγόμενο brief) το γράφουν στα αγγλικά;

Τι ακριβώς θέλουν να δείξουν μ'αυτό;

  • Ότι είναι παγκόσμιας εμβέλειας;
  • Ότι απευθύνονται σε ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τα αγγλικά, ενώ τα ελληνικά "ντεν τα μιλάνε καλά";
  • Ότι είναι σοβαρή εταιρία που απασχολεί στελέχη που είναι πολίτες του κόσμου;
  • Ότι είναι μοντέρνοι και εργάζονται στα πλαίσια μιας παγκόσμιας κοινότητας;

Ό,τι κι αν θέλουν να δείξουν, τουλάχιστον ο κειμενογράφος τους ας μάθει καλύτερα τα αγγλικά και ας είναι λίγο πιο ευφάνταστος στις περιγραφές των "αξιών" και του "προφίλ" του τάδε προϊόντος. Βαρύγδουπες φράσεις που το περιγράφουν ως "trustworthy", "authentic", "optimistic" και όλα αυτά τα συναφή και γλοιώδη, ας πάψει να τις κάνει copy-paste από brief σε brief γιατί τις έχουμε δει εδώ και χρόνια και βρίσκονται μόνο στο μυαλό των brand managers και των account directors.

Και εν πάσει περιπτώσει, μέχρι να μας κόψει η Μέρκελ και τη χρήση των ελληνικών, ας στέλνετε τα brief σας στη γλώσσα που καταλαβαίνετε και χειρίζεστε κι εσείς καλύτερα, πόσο μάλλον εφόσον δεν θα το διαβάσει κανείς άλλος εκτός από αυτούς που συνεργάζεστε εδώ και καιρό, μιλάτε στο τηλέφωνο σχεδόν κάθε μέρα και επικοινωνείτε στα ελληνικά.

Δεν θα πέσει η εκτίμησή τους για σας, αλήθεια.

Πόσο κάνει ένα site;

Ακολουθεί πραγματικός διάλογος πριν από λίγο:

- Ναι, καλησπέρα, είδα από την αίτησή σας ότι είστε web designer.
- Μάλιστα!
- Δηλαδή κατασκευάζετε ιστοσελίδες αν κατάλαβα καλά...
- Καλά καταλάβατε, αυτή είναι η δουλειά μου.
- Ωραία, θα ήθελα να μου πείτε πόσο κάνει ένα site.

[ το νιώθω, έρχεται το εγκεφαλικό ]

- Κοιτάχτε, δεν μπορώ να σας πώ πόσο κάνει, γιατί εξαρτάται από χιλιάδες πράγματα, πρέπει να δούμε τι ανάγκες έχετε, να δούμε τι τεχνολογίες θα απαιτηθούν, τι...
- Ναι εντάξει, δώστε μου ένα εύρος τιμής.

[ ok buddy, you asked for it ]

- Ωραία. Μπορεί να κοστίσει οπουδήποτε ανάμεσα στα 1.500 ευρώ και στα 50.000 ευρώ!

[ Άντε, είπα να μην του αναφέρω παραδείγματα δήμων που έφτασαν και το 1.000.000 ευρώ ]

- Θα αστειεύεστε βέβαια.
- Καθόλου, είναι σαν να με ρωτάτε πόσο έχει ένα αυτοκίνητο. Μπορείτε να αγοράσετε αυτοκίνητο με 2000 ευρώ αν είναι παλιό και μεταχειρισμένο, μπορεί να φτάσει και το μισό εκατομμύριο ευρώ ανάλογα τη μάρκα κλπ κλπ
- Δεν με βοηθάτε καθόλου, πώς μπορώ να ξέρω πόσο θα μου στοιχίσει;
- Ίσως αν μου λέγατε κάτι παραπάνω για το τι ζητάτε; .....

...

Πόσο μου αρέσουν αυτοί οι διάλογοι!